Το μυστήριο του Ατλώφπασ, μια υπόθεση που δεν έχει διαλυθεί ποτέ.Με μια κρύα νύχτα της 1ης Φεβρουαρίου 1959, μια ομάδα εννέα Ρώσων ορειβάτων κατασκηνώθηκε σε ένα χιονοστιβάτο κοντά στο διάδρομο του Ατλώφ στο Ουραλ, ο ουρανός πάνω από τα κεφάλια των θηλασμάτων, μόνο ο δυνατός άνεμος που χτυπούσε τα σκηνάκια και τα κρύα ξύλα δεν ήξερε τότε κανείς ότι θα γινόταν μέρος της πιο μυστηριώδους ιστορίας της σύγχρονης ιστορίας.Το πρωί, το στρατόπεδο βρέθηκε σιωπηλό, το σκηνικό έσπασε από το εσωτερικό του, σαν να ήταν μέσα να ξεφύγουν γρήγορα από την χιονοθύελλα. Τα πτώματα των ορειβάτων τους διασκορπισμένα σε όλο το χώρο, μερικοί γυμνοί στα χιόνια, τα μάτια τους σκληρά με τρόμο, ενώ μερικά πτώματα είχαν τραυματισμούς στο κεφάλι, όπως σπασμένα κορμό, μαλλιά και γλώσσα, χωρίς ίχνη ζώου ή κακού.Δεκαετίες αργότερα, όταν η τεχνολογία ήταν αρκετά σύγχρονη, οι εξερευνητές επέστρεψαν ξανά στο ίδιο σημείο με το drone και τις υπέρυθρες εικόνες, αλλά δεν βρήκαν νέα στοιχεία.Απόψε, η Νέα Ατλόφ παραμένει ένα μυστήριο, ο ήχος του άνεμου που περνάει από το σύμπαν και το κραυγή του παρελθόντος που κρύβεται από τον κρύο αέρα για πάντα, κάθε φορά που οι εξερευνητές ταξιδεύουν στο βουνό, λένε ότι νιώθουμε ότι κάποιος μας παρακολουθεί, παρόλο που κανείς δεν μπορεί να το δει στα μάτια της καταιγίδας, που αναφέρεται στην πηγή της Wikipedia:Dyatlov Pass (https://en.wikipedia.org/wiki/Dlov_Pass_solventory) [1]