Στο δεύτερο μισό της ζωής, που πολλοί αποκαλούν "πρώην ενήλικες" ή "30-35 ετών", είναι η περίοδος που μαθαίνουμε και κατανοούμε καλύτερα ότι η πραγματική σημασία της ζωής είναι πραγματικά η ίδια, ξεκινώντας από το να βλέπουμε σήμερα ότι νιώθουμε κουρασμένοι, όχι επειδή κανείς δεν μας αγαπά, αλλά επειδή όλοι έχουν τα δικά τους θέματα, πρέπει να φροντίζουν το ίδιο όταν πηγαίνουμε στη δουλειά, οι φίλοι και η οικογένεια, πρέπει να έχουν τα δικά τους θέματα, πρέπει να αφήσουμε λίγο χρόνο, για εμάς και την οικογένεια, έχουμε τα δικά μας θέματα, ακόμη και αν δεν θέλουμε "έναν κόσμο" αλλά απλά θέλουμε να έχουμε "έναν μικρό κομματάκι που μας ανήκει" και μόνο να φτάσουμε στο αύριο, και μόνο να φτάσουμε στο μέλλον, και μόνο να δούμε πόσο πολύ χρόνο έχουμε, αλλά όλοι έχουμε την δική μας εμμονή, ακόμη και όταν είμαστε ανάμεσα στους ανθρώπους, η σχέση μας με τους φίλους μας δεν μπορεί να ξεπεράσει, επειδή αυτή η στιγμή δεν είναι κάτι περισσότερο από το να διατηρήσουμε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, αλλά να μιλήσουμε με τους φίλους μας, να μην είμαστε σίγουροι ότι έχουμε την ανάγκη να μιλήσουμε για την αλήθεια, και να μην είμαστε σε θέση να μιλήσουμε για την αλήθεια, ότι σήμερα, όταν αρχίζουμε να μιλάμε να μιλάμε για την αλήθεια, να είμαστε σε μια στιγμή που δεν έχουμε την αίσθηση