ทิโมธี ชาลาเมต์ เคยถูกมองว่าเป็นตัวเต็งรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประจำปีนี้ แต่ช่วงโค้งสุดท้ายก่อนถึงวันประกาศรางวัล เขาต้องมาเจอกับพายุดราม่ากลางฮอลลีวูด เมื่อให้สัมภาษณ์ถึงบัลเลต์และโอเปราด้วยถ้อยคำที่ถูกมองว่าดูถูกศิลปะการแสดงสายคลาสสิก จนหลายคนตั้งคำถามว่าเรื่องนี้อาจส่งผลต่อโอกาสบนเวทีรางวัลของเขาหรือไม่

ดราม่าเริ่มต้นจากเวทีพูดคุยรายการหนึ่งที่เขาร่วมสนทนากับแมทธิว แม็คคอนาเฮย์ ชาลาเมต์พยายามยกตัวอย่างเปรียบเทียบว่าภาพยนตร์ยังมีพลังและผู้ชมจำนวนมาก เมื่อเทียบกับศิลปะการแสดงบางแขนง เขาพูดทำนองว่าไม่อยากไปทำงานในวงการบัลเลต์หรือโอเปรา เพราะเหมือนต้องคอยพยุงสิ่งที่ “ไม่มีใครสนใจแล้ว” คำพูดนี้เรียกเสียงหัวเราะในห้องส่ง แต่พอคลิปถูกแชร์ในโซเชียลก็กลายเป็นไวรัล และถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าพูดเหมารวมและไม่ให้เกียรติคนทำงานสายนี้ แม้เจ้าตัวจะมีการพูดทิ้งท้ายเชิงให้เกียรติอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ช่วยให้กระแสตีกลับเบาลงเท่าไร

ไม่นานหลังคลิปถูกแชร์ สถาบันศิลปะการแสดงชื่อดังหลายแห่ง ทั้งโรงอุปรากรและคณะบัลเลต์ในเมืองใหญ่ทั่วโลก ต่างออกมาโพสต์ตอบโต้กันอย่างคึกคัก บางที่ใช้โทนขำๆ แต่บางที่ก็จริงจัง พร้อมเล่าถึงจำนวนผู้ชมและความผูกพันของผู้คนที่ยังรักศิลปะแขนงนี้อยู่ ศิลปิน นักเต้น วาทยากร และผู้กำกับจากยุโรป อเมริกาเหนือ และเอเชีย ก็พากันโพสต์เรื่องราวและประสบการณ์ของตัวเอง พร้อมติดแฮชแท็ก เพื่อยืนยันว่าบัลเลต์และโอเปรายังมีผู้ชมและคนอินอยู่มาก ความย้อนแย้งคือ ในขณะที่ชาลาเมต์พูดว่าคนไม่สนใจศิลปะเหล่านี้ กระแสตอบโต้กลับยิ่งย้ำให้เห็นว่ามีคนห่วงใยและพร้อมลุกขึ้นปกป้องอยู่จริง

สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้แรงเป็นพิเศษ คือมันเกิดขึ้นในช่วงสำคัญของอาชีพเขาพอดี Marty Supreme หนังที่เขารับบทนักกีฬาปิงปองยุค 1950s จากพนักงานร้านรองเท้าเล็กๆ ในนิวยอร์ก สู่การเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับนานาชาติ ทำให้ชาลาเมต์ถูกพูดถึงในฐานะตัวเต็งรางวัลมาตั้งแต่รอบเปิดตัว เขาคว้ารางวัลใหญ่มาแล้วหลายเวที และหนังเองก็ถูกเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์ถึง 9 สาขา รวมถึงภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม หลายสำนักเคยมองว่ารางวัลนี้ “แทบจะใส่ชื่อล่วงหน้า” ให้เขาได้เลย

แต่หลังดราม่า หลายคนในวงการรางวัลก็เริ่มมองต่างออกไป บทวิเคราะห์บางชิ้นชี้ว่า ภาพลักษณ์เดิมที่เขาถูกวางให้เป็น “พระเอกหัวใจศิลปะ รักหนัง และเข้าใจวัฒนธรรม” เริ่มสั่นคลอน เพราะคำพูดครั้งนี้ถูกมองว่าขาดความละเอียดอ่อน และดูไม่เข้าใจความยากลำบากของศิลปินสายอื่นๆ ที่ต้องต่อสู้เพื่อให้ศิลปะของตัวเองอยู่รอด ในขณะเดียวกัน คู่แข่งคนอื่นๆ อย่างไมเคิล บี. จอร์แดน หรือเลโอนาร์โด ดิคาปริโอ ก็เดินเกมรางวัลในรูปแบบคลาสสิก เน้นผลงานและการโปรโมตอย่างนิ่งๆ ไม่สร้างประเด็นดราม่าให้ตัวเองเพิ่ม

สิ่งที่ยิ่งทำให้ไฟไม่มอดง่ายๆ คือท่าทีของชาลาเมต์เองที่เลือก “เงียบ” ยังไม่ออกมาชี้แจงหรือขอโทษตรงๆ ระหว่างที่เขาเดินสายโปรโมต Marty Supreme ในต่างประเทศ ทั้งปักกิ่งและโตเกียว เขาหลีกเลี่ยงตอบคำถามเรื่องนี้ ปล่อยให้ทีมประชาสัมพันธ์และค่ายหนังเป็นคนรับแรงกระแทกแทน กลยุทธ์นี้อาจถูกมองว่าเป็นการปล่อยให้กระแสค่อยๆ จางไปเอง แล้วให้คนกลับไปโฟกัสที่ผลงานการแสดง แต่ในยุคที่ผู้คนให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบและความจริงใจ การไม่พูดอะไรเลยก็เสี่ยงต่อการถูกตีความว่า “ไม่ใส่ใจ” เช่นกัน

ท้ายที่สุด ดราม่าครั้งนี้จะถึงขั้นทำให้เขาชวดออสการ์หรือไม่ยังไม่มีใครตอบได้แน่ชัด ฮอลลีวูดขึ้นชื่อเรื่องความทรงจำสั้น เมื่อเวลาผ่านไป หากผลงานบนจอแข็งแรงมากพอ หลายคนก็พร้อมจะแยกงานออกจากคำพูดพลาดๆ ของศิลปิน แต่สิ่งที่ชัดเจนแล้วตอนนี้คือ เส้นทางที่เคยดูเหมือนทางตรงโล่งสู่เวทีออสการ์ของทิโมธี ชาลาเมต์ กลายเป็นการเดินเชือกเส้นบางๆ ที่พลาดก้าวเดียว อาจเปลี่ยน “ปีแห่งชัยชนะ” ให้กลายเป็น “บทเรียนราคาแพง” ของเขาในวงการไปอีกนาน