Het mysterie van de Atlantische Pass, een onopgeloste zaak Op een koude nacht van 1 februari 1959 kampte een groep van negen Russische klimmers op een sneeuwberg bij de Dyatlov-kanalen in de Oeral, de lucht boven de kop van de slang, alleen het harde windje dat door de tent en de koude naakte bomen sloeg, niemand wist toen dat ze deel zouden uitmaken van het meest mysterieuze verhaal in de moderne geschiedenis.De tent werd stil gevonden in de ochtend, het tent was uitgerukt alsof de mensen binnen zich in het sneeuwstorm moesten ontsnappen.De lichamen van de klimmers waren verspreid over het gebied, sommige waren naakt in de sneeuw, hun ogen waren hard in angst, en sommige lichamen waren met zware hoofdwonden, zoals een gebroken romp, een oogglas en een verdwenen tong, zonder sporen van een dier of een misdadiger.De Sovjet-officieren concludeerden toen dat een auto-ongeluk de oorzaak van de dood was, maar de kracht van een lichaam werd vergeleken met een auto-ongeluk, waarbij de snelheid niet veel overeenkwam met de resultaten van een onderzoek naar dieren of een misdadiger.Tijdens de jaren daarna, toen de technologie op het hoogtepunt was, keerden de exploratieve teams terug naar de plek waar ze waren met een drone en infraroodbeelden, maar vonden nog geen nieuw bewijs. 's Avonds van Dyatlov blijft een mysterie, de wind die over de top van de wereld vloog en de huilende geluiden van het verleden die de wintersbuien altijd verborgen hield, maar elke keer dat exploratiewerkers naar de heuvels reisden, ze zeiden ze hetzelfde: 'We voelen ons alsof er iemand op ons wacht, hoewel in de ogen van de storm niemand het ziet', wat naar Wikipedia verwijst: 'Dyatlov Pass' (https://en.wikipedia.org/wiki/Dlov_Pass_incident) '[1]' (https://www.lovet.org/process-history-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-process-