ลืมภาพเด็กทั่วไปที่เอาเงินแต๊ะเอียปีใหม่ไปซื้อของเล่นหรือเกมเพิ่มไปได้เลย เพราะ “หลี่ อวี๋” เด็กชายชาวจีนวัย 12 ปี กำลังเล่นเกมที่ใหญ่กว่านั้นมาก เขาเริ่มจากการมองดูอัตราดอกเบี้ยในบัญชีออมทรัพย์ของตัวเองแล้วคิดว่า “รวยไม่ขึ้นแน่ถ้าโตแค่นี้” จึงตัดสินใจทำแบบที่ผู้ประกอบการสายลุยทุกคนจะทำ: ทุบกระปุกหมู ถอนเงินออมทั้งชีวิต 44,100 หยวน (ราว 6,000 ดอลลาร์สหรัฐ) แล้วลุยเปิดร้านหน้าโรงเรียนของตัวเอง

ฟังดูเล่นๆ เหมือน “ร้านของเล่น” ใช่ไหม? จริงๆ ไม่เลย เพราะหลี่ อวี๋ ไม่ได้ขอให้แม่มาช่วยฟรีๆ แต่จ้างแม่อย่างเป็นทางการให้มาเป็นผู้ช่วยร้านค้า โดยจ่ายค่าแรงวันละ 100 หยวน (ประมาณ 14 ดอลลาร์สหรัฐ) พร้อมระบบลงเวลางานแบบจริงจัง ขณะที่ตัวเขาเองก็ก้าวขึ้นมาเป็น CEO เต็มตัว ดูแลทุกอย่างตั้งแต่หาสินค้าจากตลาดขายส่ง ไปจนถึงคัดเลือกสินค้าและคิดส่วนต่างกำไร

ตอนแรกเขาเริ่มจากการเปิดร้านเครื่องเขียน เพราะคิดว่านักเรียนต้องใช้ปากกาและสมุดอยู่แล้ว แต่ไม่นานวิสัยทัศน์ทางธุรกิจก็เริ่มทำงาน หลี่ อวี๋ พบว่า “ธุรกิจเครื่องเขียนคือฝันร้ายด้านโลจิสติกส์” มีทั้งปากกา ยางลบ สมุดอีกหลากหลายแบบ สินค้านับร้อยรายการ สต็อกก็รก กล่องก็หนัก ขนย้ายลำบาก เขาเสียเวลาไปกับการจัดของขึ้นชั้นมากเกินไป แทนที่จะได้เอาเวลาไปตั้งใจเรียน

ตอนนั้นเองที่เขาโชว์ความกล้าแบบสุดตัว ตัดสินใจ “รีแบรนด์” ธุรกิจครั้งใหญ่ ปิดร้านเครื่องเขียนในคืนเดียว แล้วหันไปขายไส้กรอกย่างและน้ำกระป๋องแทน

ตรรกะทางธุรกิจของเขาง่ายๆ แต่เฉียบคม: ไส้กรอกมีกำไรต่อชิ้นสูง จัดการง่าย (มีแค่เตาย่างกับที่หนีบ) น้ำกระป๋องก็ขนง่าย น้ำหนักเบา และที่สำคัญที่สุด เขามองเห็นอินไซต์ว่า “เด็กทุกคนหิวโซหลังเลิกเรียน” การเปลี่ยนสินค้าแบบนี้ทำให้เขาลดภาระงาน ลดความเสี่ยงเรื่องสต็อก และได้เวลาเพิ่มกลับมาเพื่อโฟกัสกับการเรียน

ชาวเน็ตจีนพากันยกย่องเขาว่าเป็น “ผู้จัดการตัวน้อย” ประทับใจกับวิธีที่เขามองเห็น “ต้นทุนแฝงในการบริหารจัดการ” ลดเวลาสูญเปล่า และโฟกัสกับเงินก้อนจริง แม่ของเขาเองก็ปลื้ม เพราะรู้ว่าบทเรียนเรื่อง “ของที่อยากได้ vs ของที่จำเป็น” แบบนี้ ไม่มีหนังสือเล่มไหนสอนได้เหมือนการลงมือทำจริง การขยับหมากธุรกิจของเด็ก 12 ขวบคนนี้เฉียบขาดจนผู้ใหญ่หลายคนยังต้องกลับมาทบทวนวิธีหาเงินของตัวเองกันใหม่เลย