นั่งในวงปีใหม่ 3 วงพูดอยู่ 3 เรื่อง

นึกภาพวงสังสรรค์ปีใหม่กลางทุ่งนา เสื่อผืนเดียวปูบนดินเย็นๆ ลมหนาวปลายปีพัดผ่านข้าวที่ถูกกลบฝาง ยังเหลือซากกองฟางเป็นหย่อมๆ รอบตัวมีทั้งหนุ่มสาวหน้าไทย ผิวสีน้ำผึ้ง แก้มแดงเพราะลมหนาวและแอลกอฮอล์เล็กน้อย ทุกคนหัวเราะง่ายกว่าปกติ เสียงพูดคุยซ้อนทับกับเสียงแมลงกลางทุ่ง ลิบๆ ไกลออกไปคือแสงไฟหมู่บ้านที่ดูคล้ายดวงดาวเกาะกลุ่มกันอยู่บนขอบฟ้า บรรยากาศมันไม่หรูหรา แต่มันจริงมาก เหมือนชีวิตบ้านๆ ที่ยอมรับทั้งความเหนื่อยและความหวังในวงเดียวกัน

​

วงแรก: รถยนต์ – อิสระภาพกับภาระ

ในวงนี้มีเสียงเปิดประเด็นเรื่อง “รถคันใหม่” ที่ใครหลายคนเล็งไว้เป็นของขวัญปีใหม่ให้ตัวเอง บางคนอยากได้กระบะคันแรกไว้ขนของทำมาหากิน บางคนมองรถเก๋งเล็กๆ ไว้ขับเข้าเมืองเพราะเบื่อมอเตอร์ไซค์ตากฝนตากแดด พอคุยกันลึกลงไป ทุกคนเริ่มสารภาพว่าความอยากได้รถ ไม่ใช่แค่เรื่องความสบาย แต่มันคือ “หน้า” และ “โอกาส” ในการทำงาน การรับลูกค้า การไปไหนมาไหนโดยไม่ต้องยืมใคร

​

เนื้อหานี้สำหรับสมาชิก

โปรดชำระเงินเพื่อเข้าถึงเนื้อหาเต็ม

กรุณาล็อกอินเพื่อซื้อบทความ