แคตตาล็อก = สั่งของ
สมัยก่อนไม่มีแอปส้มแอปน้ำเงิน จะซื้ออะไรต้องเปิดเล่มหนาๆ เลือกเอาตาม "แคตตาล็อก" ใครอยากได้อะไรก็ชี้เอา พี่เด้อเลยจัดให้ว่าถ้าจะสั่งงานหรือสั่งของ ต้องเรียกแบบนี้ถึงจะดูเป็นคนมีเทส!
โนเวย์สเตย์นมยาน = ไม่!
คำว่า "No Way" เฉยๆ มันสั้นไป ไม่สะใจวัยรุ่นรุ่นใหญ่ มันต้องมีสร้อยต่อท้ายให้ยาวถึงปากซอย เพิ่มความหนักแน่นว่า "ไม่มีทาง" แบบที่ใครก็เถียงไม่ได้ (แต่อาจจะขำแทน)
สุดจัดปลัดบอก = ตึง!
คำนี้คือที่สุดของความพีค ถ้าอะไรมันดี มันเลิศ มันตึงเปี๊ยะ ขนาดปลัดอำเภอยังต้องออกมาการันตีด้วยตัวเอง คิดดูเอาเถอะว่ามันจะขนาดไหน!
โอเคซิกกาแลต = ตกลง
การตอบตกลงแบบธรรมดามันน่าเบื่อ เพิ่มความเท่ด้วยการสร้อยคำให้ดูเหมือนแบรนด์บุหรี่นอกในสมัยนั้น ให้ความรู้สึกว่า "เออ... ได้เลยเพื่อน" แบบคูลๆ
แดดสะมอร์เร่ = ตาย
เพี้ยนมาจากคำว่า Dead ที่แปลว่าตายนั่นแหละครับ แต่นำมาดัดแปลงให้มีจังหวะจะโคน ฟังดูเหมือนชื่อโรคหรือชื่ออาหารแปลกๆ แต่ความหมายคือ "ตุย" ไปเรียบร้อยแล้ว
บทความที่เกี่ยวข้องและแนะนำ:
- • จากผู้เขียนคนนี้: เมื่อขอนแก่นไม่รอส่วนกลาง ลุกขึ้นสร้างรถไฟรางเบาเอง
- • บทความใหม่ล่าสุด: ภูมิธรรม บินด่วนรับ เตีย เซยฮา ข้ามมาหารือที่สระแก้ว
- • บทความยอดนิยม: วิธีการสร้างความสำเร็จที่แท้จริง: ความลับของความอยู่รอด
