เรื่อง "ไฟฮัก... กลางท่งนา" (ไฟรัก... กลางทุ่งนา)

มันเป็นช่วงหน้าฝนที่ฟ้าฝนมันบ่เป็นใจ อากาศมันอบอ้าวจนหายใจบ่คล่อง พอตกค่ำ... ทุกอย่างมันมืดตึ๊ดตื๋อ เพราะไฟดับ...

Advertisement 3

อ้ายทอง หนุ่มรูปงามประจำหมู่บ้าน ก็มานั่งรอ อีคำแพง สาวพราวเสน่ห์ ที่เถียงนาน้อยกลางทุ่ง ข้างล่างมีกองฟางใหม่ ๆ ที่ส่งกลิ่นหอมของข้าวแห้ง มันเป็นที่นัดพ้อของหนุ่มสาวที่เก็บความฮักความใคร่ไว้โดนแล้ว

อ้ายทองนั่งใจเต้นตึกตัก ๆ สักพัก... เงาของอีคำแพงก็ย่องเข้ามาตามคันนา เสื้อแขนกระบอกบาง ๆ กับผ้าถุงลายพื้น ๆ ทำให้แกมองเห็นรูปร่างนางได้ราง ๆ ในแสงตะเกียงริบหรี่

Advertisement 4

"มาซ้าแท้คำแพง... อ้ายคิดว่าเจ้าบ่มาแล้วเด้" อ้ายทองยื่นมือไปจับแขนนางเบา ๆ มือไม้แกสั่นไปหมด

อีคำแพงหน้าแดงก่ำ "จ่มหยัง! กะย่านคนเห็นตั๊ว พ่อแม่เพิ่นกะยังบ่หลับ"

เนื้อหานี้สำหรับสมาชิก

โปรดชำระเงินเพื่อเข้าถึงเนื้อหาเต็ม

กรุณาล็อกอินเพื่อซื้อบทความ