Dünyanın birçok teknoloji şehri, haftada 3 gün 4 günlük çalışma modülü ile test alanları haline geliyor. Özellikle de yoğun teknolojik şirketler ve yeni başlayanlar için daha az çalışmanın ama aynı sonuçların iyi insanları çekmek ve yaşam kalitesini artırmak için bir araç olduğunu düşünen şehirlerde.

Neden teknoloji şehirleri 3~4 gün çalışmaya cesaret ediyor?
Endüstriyel, teknoloji yoğunlu şehirler genellikle aynı sorunlarla karşılaşıyor: yüksek kaliteli yarışmalar, çok çalışan işçiler, elektrik kaybı ve büyük kentlerde yaşam maliyeti.

Çalışma günlerinin sayısını azaltmak, ancak saat yerine çalışma sonuçlarına odaklanmak şirketlere daha iyi bir yaşam tarzı sunmalarını sağlıyor.

Çalışanların 3 gün boyunca ofislere girmesine izin veren hibrit çalışma araştırması, işten çıkma oranının üçte biri kadar azalmış ve verimliliğin kötüleşmediğini gösterdi.
​
Çalışanlar, daha iyi bir yaşam dengesi, daha fazla memnuniyet ve başkalarına daha çok iş önerisi verdiğini bildirirler. Bu da günlük veya ofis günlerinin azaltılması politikasının insanların mutluluğunu ve sağlığını etkilediğini gösterir
​

5 günden 4 güne ve 3 gün hayal gücüne kadar.
Birçok ülke, 4 günlük çalışma haftası denemelerinden yeni bir standart haline geldi. Bu da 3 gün üzerinde ciddiyetle düşünmeden önce önemli bir adımdır.

Avrupa'daki büyük bir araştırma, 4 günlük çalışmaların (gerçekte daha az saat çalışmak değil, uzun 4 gün çalışmak için fazladan) verimliliği azaltmadan ve bazı yerlerde de etkinliği arttırarak fiziksel sağlığa yardımcı olduğunu göstermiştir.

Popüler bir model, 100-80-100 formülüdür: %100 ödeme yaparak normal zamanın %80'inde çalışmak ama sonuçların% 100'ini korumak gerekir.
​
Kuruluşlar haftada 32~36 saat çalışmaya alıştıklarında, her zaman 5 günlük çalışma gününün olması gerektiği fikri sorguya çekile başladı ve bazı mesleklerde veya şehirlerde haftada 3 gün düşünceye yer açtı.

Gerçekte hareket etmeye başlayan ülkeler ve şehirler
Aşağıdaki örnekler, çalışma günlerini azaltmak konusunda açık bir hareket gösterdiği ülkeler ve şehirlerdir; çoğunlukla teknolojiye dayalı büyük şehirlere test tabanı olarak bakıyorlar.

Çoğu zaman 4 gün durur, ancak çok konuşulan bir adım ise ofis 3 günü + 2 gün evde veya 3 günlük tamgün çalışma + kendi tasarımlı ekstra/freelance projeleridir.

3 günlük hibrit araştırma, bir hafta boyunca şehir fikirleri desteklenir.
Nature dergisinde yayınlanan bir araştırmada, çalışanların haftada sadece 3 gün ofislere girmesiyle ilgili olarak şunları buldu:
​

Hibrit çalışanların işten çıkma oranı, 5 gün boyunca ofis görevlileriyle karşılaştırıldığında üçte birinde azalmıştır.
​

9 boyutlu performans, örneğin sonuçlar, yenilikçilikler ve softskill, büroya tam zamanlı olarak giren gruplardan daha az değildir.
​

Teknoloji şehirleri için bu tür bir veri tabanı, valiler, kentler, yerel politikacılar ve büyük şirketlerin kuruluşları gibi yenilikçi ekonomik bölgeye yönelik politik adımlar atmasına yardımcı olur.Şirketlere vergi veya kamu pazarlama avantajlarıyla karşılık olarak kısa haftalık çalışma saatlerini kullanmaya teşvik ederek.

Şehir kendi adını iş hayatı dengesi şehri olarak belirlerken, dünyanın her yerinden dijital yetenekleri uzak veya hibrit çalışmalara çekerek daha insanlık bir teknoloji kentinin simgesi oluşturur.

Haftada 3 gün çalışan bir şehrin geleceği.
3 günlük çalışma haftası konsepti, genellikle üç ana faktörle ilişkili olarak fikir ve analiz makaleleri düzeyinde tartışılıyor: AI, otomasyon ve dijital ekonomi.

AI daha da rutin bir iş haline geldiğinde, şehirler yeni bir sistem tasarlayabilir: İnsanlara yaratıcılık, tasarım ve karar verme işiyle ilgili 3 gün odaklanmak; diğer 4 gün ise aile, topluluk, öğrenme ve işletmeyi desteklemek için.

İşçi analizi, daha az gün çalışanların genellikle mutlu olduklarını belirtiyor. Ancak verimlilik önceden endişelendiği kadar düşmediğini gösteriyor.
​
İyi haber şu ki, bugün 4 gün deney yapmaya cesaret eden bir teknoloji şehri dünyanın ilk 3 günü modelini ciddiye alan şehirleri olacak en iyi adaydır: teknolojiler hazır ve test veritabanı yeterli olduğunda.