ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน เมื่อเหยื่อต้องหนีแต่คนร้ายกลับลอยนวล ท่ามกลางความหวาดกลัวที่กัดกินหัวใจครอบครัวหญิงสาววัย 17 ปี ผู้มีความพิการทางการเคลื่อนไหวในจังหวัดอุบลราชธานี ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิต จากน้ำมือของคนที่เธอไว้วางใจและรู้จักมักคุ้นมานานกว่า 3 เดือน โดยผู้ก่อเหตุอาศัยจังหวะที่พ่อแม่ของเหยื่อออกไปทำธุระ ล่อลวงเธอมาทำพิธีรดน้ำมนต์ก่อนจะฉวยโอกาสในจังหวะที่เหยื่อไร้ทางสู้ลงมือล่วงละเมิดทางเพศอย่างเลือดเย็น

แม้ผลการตรวจร่างกายเบื้องต้นจากโรงพยาบาลจะยืนยันชัดเจนว่าพบร่องรอยการถูกล่วงละเมิดทางเพศ และตัวผู้ก่อเหตุซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งหนึ่งได้เข้ามอบตัวรับทราบข้อกล่าวหาฐานข่มขืนกระทำชำเราผู้อื่นในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้แล้ว แต่สิ่งที่สร้างบาดแผลฉกรรจ์ซ้ำเติมให้กับครอบครัวผู้เสียหายยิ่งกว่า คือการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจปล่อยตัวผู้ต้องหากลับไปโดยไม่ต้องประกันตัว เพียงเพราะเขามารายงานตัวด้วยตนเองและไม่มีพฤติการณ์หลบหนี ความเมตตาของกฎหมายในมุมนี้กลับกลายเป็นดาบสองคมที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงความรู้สึกของเหยื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น คำข่มขู่ของผู้ก่อเหตุที่อ้างว่าตนเองทำงานในป่าและครอบครองอาวุธสงคราม พร้อมจะตามล่าล้างบางหากครอบครัวเหยื่อคิดจะสู้หรือแจ้งความ กลับกลายเป็นฝันร้ายที่ทำให้คนทั้งครอบครัวต้องทิ้งบ้านเรือนอพยพหลบภัยไปอยู่ที่อื่นเพื่อเอาตัวรอด ในขณะที่เด็กสาวผู้ตกเป็นเหยื่อและมีอาการป่วยด้วยโรคซึมเศร้าอยู่เดิม ต้องถูกแยกไปอยู่ในการคุ้มครองของรัฐในสถานที่ปิดลับด้วยความหวาดระแวงสุดขีด สังคมต่างตั้งคำถามและเฝ้ามองว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะหามาตรการเยียวยาและสร้างความมั่นใจในความปลอดภัยให้แก่ครอบครัวผู้เคราะห์ร้ายนี้ได้อย่างไร ก่อนที่รอยแผลในใจของเด็กสาววัย 17 ปีจะแตกสลายไปมากกว่านี้เพราะความหวาดกลัวที่คนร้ายยังคงใช้ชีวิตได้ตามปกติอยู่เบื้องหลังความยุติธรรมที่ยังมาไม่ถึง