Steden die groeien op de schuld van de gewone mensen, geld lijkt misschien een stille drijfveer in een normaal draaiend economisch systeem, geld dat makkelijker is dan inkomen die sneller oplossingen geeft, maar achter die gemakken is er een diepgaande wortel in de basis van de economie van Thailand.Wanneer een stadhuis een magazijn wordt, is het een stad die lijkt te leven, maar werkelijk dood is. De stadsbouw, de brandwoud of de luxe zonder echt bewoner, is een spoor van onbruikbare geld die wordt gekocht om rijkdommen te verbergen, niet voor een voordeel of een ontwikkeling wordt gekocht, geen werk, geen uitgaven, geen economische ontwikkeling.Een stadswoning die het verkeerde inkomen krijgt en beter dan de juiste inspanningen oplevert, verliest de inspiratie om zichzelf te ontwikkelen zonder dat ze het weten, zelfs als het tijd is om terug te vragen aan de maatschappij, laten we onze stad alleen maar een geldschuilplaats worden of noemen we de waarde van de opbouw omdat wanneer er geen geld wordt gebruikt om mensen te bouwen, maar wordt verborgen, dan wordt de stad gebouwd voordat we ons herkennen.