Het geheim van vlucht 19 dat nog steeds niet is beantwoord, de avond van 5 december 1945 in de lucht boven de Atlantische Oceaan bedekt door een zwakke mist en een koude wind, een vloot van bommen die de TBM Avenger ontplofte, vijf vliegtuigen van de Amerikaanse marine, stonden in de pilotenkamer in de wind en de geluiden van de motoren klinken, stonden tegen de geluiden van de golven die in de lucht stormen, de jonge bemanning kijkt uit naar de buitenkant, de witte wolken die als een muur van de tijd van de tijd afblazen.De volgende gebeurtenis was een van de grootste puzzels in de oorlogsgeschiedenis: een vliegtuigen die bekend staan als Flight 19, vlogen in oefening en maakten contact met het laatste leger bij een vreemd fout aan het stuur richting verdwaald en niet weten waar ze waren Dit is het laatste rapport van officier Charles Taylor voordat zowel de groep als het andere zoekvliegtuig samen verdwenen, geen noodsignalen, geen geluid boven het water, geen antwoord van de 27 soldatenDie nacht werd de hemel en de oceaan het enige getuige van een geheim dat niemand opgelost had. De vloot van de paratrooper zocht een dag na het zien van een olievlek op het watervlak en de gerucht dat er een luid geluid was van een explosie in het midden van de oceaan.De motoren, de ramp, de hemel en de oceaan, deze enorme stralen, zijn allemaal gecompliceerd in een gevoel van angst en twijfel in het menselijk hart, soldaten die nog steeds geloven dat dit een daad van de vijand is, de commandant van de patrouille die zoekt, de pers en het publiek die overal overal overal overal overal overal overal heen verspreiden, de mensen aan de Florida kust die tot op de stralen van de zee leven, zonder sporen, zonder enige schade: https://www.fzada.co.za/th/t/t.XWRxxg: Het mysterie van Flight 19: de wetenschappelijke en wereldwijde fantasieën blijven op deze dag... https://www.fda.com/t.xw/t/t-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-my-