บี๋คืออะไร ทำไมคู่รักไทยชอบใช้

เจาะลึกที่มาคำว่า บี๋ จากรากศัพท์สู่จิตวิทยาความรัก ทำไมคู่รักถึงชอบใช้และมันเริ่มมาจากไหน

เคยไหมครับที่คุณกำลังนั่งทานข้าว หรือเดินห้างสรรพสินค้า แล้วได้ยินเสียงเล็กเสียงน้อยลอยมาแตะหูว่า บี๋ อันนี้กินได้ไหม หรือ บี๋ เค้าปวดขาจังเลย คำสั้นๆ เพียงพยางค์เดียวที่มาพร้อมกับเสียงสองเสียงสามนี้ กลายเป็นคำเรียกแทนใจยอดฮิตของคู่รักในยุคปัจจุบันไปแล้ว แต่คุณเคยสงสัยไหมครับว่าเจ้าคำว่า บี๋ ที่ฟังดูน่ารักน่าหยิกนี้ แท้จริงแล้วมันมีจุดเริ่มต้นมาจากไหน ใครเป็นคนเริ่มใช้คนแรก แล้วทำไมเวลามีความรัก มนุษย์เราถึงต้องลดทอนคำพูดให้สั้นลง หรือทำเสียงให้เหมือนเด็กเล็กๆ วันนี้ผมจะพาคุณไปหาคำตอบในเชิงลึก ทั้งในมุมมองของภาษาศาสตร์และจิตวิทยาความรักครับ

หากเราจะย้อนกลับไปหาต้นตอของคำว่า บี๋ ต้องบอกว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในพจนานุกรมไทยฉบับดั้งเดิม แต่มันคือวิวัฒนาการทางภาษาที่ผสมผสานวัฒนธรรมตะวันตกเข้ากับจริตการออกเสียงของคนไทยครับ โดยรากศัพท์ที่แท้จริงของ บี๋ นั้น มาจากคำภาษาอังกฤษว่า Baby (เบบี๋) ที่แปลว่า เด็กทารก หรือ ลูกรัก ซึ่งชาวตะวันตกนิยมใช้เรียกคนรักเพื่อแสดงความทะนุถนอม แต่เมื่อคำนี้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงประเทศไทย ด้วยธรรมชาติของคนไทยที่ชอบการกร่อนคำ หรือการย่อคำให้สั้นลงเพื่อให้ง่ายต่อการออกเสียงและการสนทนาที่ลื่นไหล จาก Baby จึงถูกรวบคำให้สั้นลง

ลองจินตนาการถึงกระบวนการเปลี่ยนแปลงดูนะครับ 1.เริ่มจากคำเต็มว่า เบบี๋ ที่ยังคงความหมายและความรู้สึกแบบเดิม 2.เมื่อพูดเร็วขึ้นในประโยคสนทนา หรือต้องการความอ้อนที่มากขึ้น คำว่า เบ จะเริ่มหายไป เหลือเพียงเสียงท้ายที่เน้นหนักและลากเสียงยาวขึ้น จนกลายเป็นคำว่า บี๋ ในที่สุด การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นปรากฏการณ์ทางภาษาที่เรียกว่า Phonological Reduction หรือการลดรูปเสียง ซึ่งมักเกิดขึ้นกับคำที่ถูกใช้งานบ่อยๆ ในชีวิตประจำวัน ยิ่งใช้บ่อย ยิ่งสั้นลง เพื่อความสะดวกและความสนิทสนมนั่นเอง

แต่คำถามที่น่าสนใจกว่าเรื่องภาษาคือ ในเชิงจิตวิทยา ทำไมเราต้องเรียกแฟนว่า บี๋ หรือทำไมเราต้องใช้ Baby Talk (ภาษาพูดแบบเด็ก) กับคนรัก ทั้งที่เราต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องนี้มีคำอธิบายที่น่าทึ่งจากนักจิตวิทยาครับ การใช้คำศัพท์หรือน้ำเสียงแบบเด็กๆ กับคู่รัก ไม่ใช่เรื่องน่าอายหรือแสดงถึงความไม่รู้จักโตแต่อย่างใด แต่กลับเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่แข็งแรงและปลอดภัย

เมื่อเราเรียกใครสักคนว่า บี๋ หรือ เบบี๋ สมองของเรากำลังทำการเชื่อมโยงกลับไปสู่ความทรงจำในวัยเด็ก ช่วงเวลาที่เราได้รับความรัก ความอบอุ่น และการดูแลเอาใจใส่จากพ่อแม่โดยไม่มีเงื่อนไข การนำวิธีพูดแบบนี้มาใช้กับคนรัก จึงเป็นการจำลองบรรยากาศแห่งความปลอดภัยนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เป็นการบอกให้อีกฝ่ายรู้ทางอ้อมว่า ฉันรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเธอ และ ฉันอนุญาตให้เธอเห็นมุมที่เปราะบางที่สุดของฉันได้ นี่คือกลไกทางจิตวิทยาที่ช่วยสร้างพันธะสัญญาทางใจ (Bonding) ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น และยังกระตุ้นให้ร่างกายหลั่งสารออกซิโทซิน (Oxytocin) หรือฮอร์โมนแห่งความรักออกมา ทำให้เรารู้สึกผูกพันและมีความสุขเมื่อได้อ้อนหรือถูกอ้อนด้วยคำว่า บี๋

แล้วใครกันนะที่เป็นคนเริ่มพูดคำนี้คนแรก คำถามนี้อาจจะไม่มีคำตอบที่เป็นชื่อบุคคลระบุได้ชัดเจนเหมือนการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ครับ เพราะภาษาเป็นวัฒนธรรมร่วมที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น แต่หากวิเคราะห์จากไทม์ไลน์ของสื่อและสังคมไทย คำว่า บี๋ เริ่มเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในช่วงยุคที่อินเทอร์เน็ตและโซเชียลมีเดียเริ่มเข้ามามีบทบาท หรือยุค MSN และเว็บบอร์ดรุ่งเรือง ในช่วงเวลานั้น วัยรุ่นไทยเริ่มได้รับอิทธิพลจากภาพยนตร์และเพลงตะวันตกมากขึ้น คำว่า Baby ที่พระเอกเรียกนางเอกในหนังฮอลลีวูด เริ่มถูกนำมาใช้ทับศัพท์ และด้วยความขี้เล่นของภาษาวัยรุ่นไทย (Thai Slang) การพิมพ์แชทที่ต้องการความรวดเร็วและความน่ารัก จึงเกิดการแปลงสารจาก เบบี๋ เป็น บี๋ เพื่ออรรถรสในการพิมพ์และการอ่านที่ดูมุ้งมิ้งกว่าเดิม

นอกจากนี้ อิทธิพลของดาราและคู่รักคนดังที่ออกสื่อ ก็มีส่วนสำคัญในการกระจายคำนี้ให้กลายเป็นคำสามัญประจำบ้าน เรามักจะได้ยินคู่รักดาราเรียกกันด้วยชื่อย่อ หรือฉายาน่ารักๆ และ บี๋ ก็เป็นหนึ่งในคำที่ติดตลาดง่ายที่สุด เพราะออกเสียงง่าย ได้ยินแล้วรู้ทันทีว่าสถานะของคนสองคนนี้ไม่ธรรมดา มันมีความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอยู่ในที แต่ไม่ดูทางการจนเกร็งเหมือนคำว่า ที่รัก และไม่ดูห่างเหินเหมือนการเรียกชื่อเล่นเฉยๆ

ทีนี้ ถ้าคุณคิดจะเริ่มใช้คำว่า บี๋ หรือกำลังใช้อยู่ ผมมีข้อสังเกตและคำแนะนำในฐานะคนที่สังเกตพฤติกรรมความสัมพันธ์มาฝากครับ เพื่อให้การใช้คำนี้มีประสิทธิภาพและไม่กลายเป็นเรื่องน่ารำคาญสำหรับคนรอบข้าง

1.จังหวะและกาลเทศะสำคัญที่สุด แม้คำว่า บี๋ จะแสดงถึงความรัก แต่การใช้เสียงสองพร้อมคำนี้ในที่สาธารณะที่ต้องการความเงียบ หรือในวงสนทนาที่เป็นทางการ อาจจะทำให้คนรอบข้างรู้สึกกระอักกระอ่วนได้ (Cringe) การเก็บคำนี้ไว้ใช้ในพื้นที่ส่วนตัว หรือเวลาที่อยู่กันสองคน จะช่วยเพิ่มความขลังและความพิเศษของคำได้มากกว่า

2.น้ำเสียงกำหนดความหมาย คำว่า บี๋ เป็นคำมหัศจรรย์ครับ มันเปลี่ยนความหมายได้ตามโทนเสียง ถ้าคุณลากเสียงยาว บี๋... แปลว่ากำลังจะขออะไรบางอย่าง หรือกำลังอ้อน แต่ถ้าพูดสั้นๆ ห้วนๆ บี๋! นั่นอาจเป็นสัญญาณเตือนภัยว่าคุณกำลังทำอะไรผิด หรืออีกฝ่ายเริ่มจะหงุดหงิดแล้ว ดังนั้นการสังเกตน้ำเสียงคู่รักตอนเรียกคำนี้ จึงเป็นทักษะการเอาตัวรอดที่สำคัญ

3.อย่าลืมชื่อจริงของกันและกัน มีคู่รักหลายคู่ที่เรียกกันว่า บี๋ จนลืมความสำคัญของการเรียกชื่อเล่นเดิม การกลับมาเรียกชื่อจริงบ้างในบางโอกาส เช่น เวลาคุยเรื่องจริงจัง หรือเวลาต้องการให้กำลังใจ จะช่วยดึงสติและความรู้สึกเคารพซึ่งกันและกันกลับมาได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาก็คือคนรักที่มีตัวตน มีชื่อเสียงเรียงนาม ไม่ใช่แค่สถานะ บี๋ เพียงอย่างเดียว

สรุปแล้ว คำว่า บี๋ ไม่ใช่แค่ศัพท์แสลงที่วัยรุ่นสร้างขึ้นมาเล่นๆ แล้วหายไป แต่มันคือหลักฐานทางภาษาศาสตร์และจิตวิทยาที่สะท้อนว่า มนุษย์เราโหยหาความรัก ความอบอุ่น และพื้นที่ปลอดภัยทางความรู้สึกมากแค่ไหน มันกำเนิดมาจากการรับวัฒนธรรมตะวันตก ผสมผสานกับจริตความขี้เล่นของคนไทย และถูกหล่อเลี้ยงด้วยสัญชาตญาณความผูกพันของมนุษย์ ไม่ว่าใครจะเป็นคนพูดคำนี้คนแรกอาจไม่สำคัญเท่ากับว่า วันนี้คุณใช้คำว่า บี๋ เพื่อส่งต่อความรู้สึกดีๆ ให้กับคนข้างๆ แล้วหรือยัง

ดังนั้น ครั้งหน้าที่คุณได้ยินใครเรียกแฟนว่า บี๋ หรือตัวคุณเองกำลังจะเอ่ยคำนี้ อย่าเพิ่งมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระนะครับ ให้มองเห็นถึงความน่าเอ็นดูของกลไกธรรมชาติที่กำลังทำงานเพื่อกระชับความสัมพันธ์ของคนสองคนเข้าด้วยกัน แต่ถ้าใครยังไม่มี บี๋ ให้เรียก ก็ขอให้บทความนี้เป็นกำลังใจให้คุณได้เจอคนที่จะมาให้คุณเรียก บี๋ หรือเรียกคุณว่า บี๋ ในเร็ววันนี้นะครับ