บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเป็นนวัตกรรมอาหารที่คิดค้นโดยโมโมฟูกุ อันโด (Momofuku Ando) ชายผู้เกิดที่ไต้หวันในปี 1910 และย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นนักธุรกิจที่เริ่มต้นจากธุรกิจสิ่งทอ ก่อนจะหันมาคิดค้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในปี 1958 เพื่อแก้ปัญหาความขาดแคลนอาหารในญี่ปุ่นหลังสงคราม.

จุดเริ่มต้นของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเกิดขึ้นเมื่ออันโดเห็นผู้คนต่อแถวรอรับบะหมี่ร้อนในฤดูหนาว เขาจึงตั้งคำถามว่าทำไมรัฐบาลไม่ส่งเสริมให้คนกินบะหมี่ซึ่งทำจากแป้งสาลีเหมือนขนมปังที่ได้รับการสนับสนุน จากนั้นเขาก็เริ่มทดลองทอดเส้นบะหมี่ในน้ำมันเพื่อไล่ความชื้น ทำให้เก็บได้นานและแค่เติมน้ำร้อนก็รับประทานได้ทันที.

ในวันที่ 25 สิงหาคม 1958 อันโดได้วางขายบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปครั้งแรกในรสไก่ แม้ราคาจะสูงกว่าบะหมี่น้ำทั่วไป แต่ก็เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ จนมีการพัฒนารูปแบบต่างๆ เช่น บะหมี่ในถ้วยที่สะดวกต่อการรับประทานโดยไม่ต้องล้างจาน ซึ่งเปิดตัวในสหรัฐอเมริกาในปี 1971 ภายใต้ชื่อ "Cup Noodle".

บทความที่เกี่ยวข้องและแนะนำ:

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจึงกลายเป็นอาหารที่แพร่หลายไปทั่วโลก ด้วยความสะดวก รวดเร็ว และราคาที่เข้าถึงง่าย อันโดเชื่อว่าการทำให้คนอิ่มท้องจะนำไปสู่สันติสุข และนวัตกรรมนี้ก็ช่วยเปลี่ยนวิถีชีวิตผู้คนในการบริโภคอาหารอย่างมาก